Odbieranie sztuki związane jest z poziomem szkolnictwa. W zachodnim systemie szkolnictwa, nie tak jak w Polsce, dzieci i młodzież zachęca się aktywności twórczej, do współdziałania i współtworzenia kultury. Mogą to być różnego rodzaju wystawy prezentujące działalność artystyczną lub prowadzone autorskie audycje w rozgłośni radiowej czy kółko filmowe lub fotograficzne. Uczestnicy takich zajęć otrzymują dodatkowe punkty na świadectwie, podwyższając tym samym ocenę. Tam jakoś opłaca się być twórcą kultury, choćby na małą skalę. System szkolnictwa pozwala rozwinąć dzieciom i młodzieży kompetencje do odbioru kultury elitarnej poprzez częsty aktywny z nią kontakt. W naszym kraju, w obowiązującym nauczycieli systemie, od przedszkola, szkoły trudno wymaga, by zwracali należytą uwagę do oswajania młodych odbiorców z twórczością lokalną, ogólnonarodową czy zachęcania do aktywnej postawy wobec konsumpcjonizmu. Jednostki, które mają w sobie potencjał w Polsce są natychmiast piętnowane i wtłaczane w bierne tło zjadaczy chleba. Boimy się być twórczy, bo nie chcemy się ośmieszyć - taki stąd wypływa wniosek. Dlatego grupy artystyczne nie są liczne, należą do nich osoby, głównie kobiety, które chcą coś ciekawego robić w życiu.