Przyglądając się występującym artystom zawsze zastanawiało mnie, czy jest to zaimprowizowana z nudy aktywność, czy też ci ludzie traktują to jak pracę zarobkową. Pojawiła się ostatnio nowość wśród tradycyjnych artystów - grupa taneczna, tańcząca w strojach z dawnej epoki. Z magnetofonu płyną, dziwne w porównaniu ze współczesnymi trendami, tony muzyki, a oni tańcząc inscenizują mikro-scenki teatralne dla których muzyka i układ choreograficzny zdają się być pretekstem. Pomimo zmęczenia - bawią się doskonale wykonując pląsy przed publicznością restauracji na Rynku. Starają się by każdy ich występ różnił się repertuarem od poprzedniego. Występy to także, jak mówią, okazja do opanowania tremy podczas plenerowych występów przed wymagającą publicznością. Grupa ćwiczy w ciągu roku w wynajętej sali, w wakacje szkoli się na krajowych i zagranicznych kursach prowadzonych przez osoby zajmujące się rekonstrukcją tańców nawet przez kilkadziesiąt lat. Tańce i muzyka pochodzą z zachowanych traktatów z XV i XVI wieku. Stroje powstały w oparciu o eksponaty muzealne - malarstwo, rzeźby, nagrobki.